­ احترام از رموز عشق است ، احترامی که بدون هیچ تظاهر و با درایت و بصیرت باشد .

احترام بین دو عاشق مانند آبشاری است که همواره آبگیر کوهستان را با طراوت نگاه می دارد .

­ در عشق هیچ هراسی نیست ، اما عشق واقعی ترس ما را بر می انگیزد ، زیرا ترس با مجازات همراه است . عاشقی که می ترسد ، عشقش واقعی نیست .

­ تفاوت میان " وظیفه " و " عشق " در این است که اولی به منزلۀ کوه سیناست و دومی تپه ای که بر آن مسیح (ع) را به صلیب کشیدند .

­ عقل همینکه دروازه ی بزرگ شهر عشق را به روی ما گشود ، در آستان آن شهر می نشیند و پاسبانی می کند و از ورود دزدان و غارتگران که بدیها و اهریمنان عالم هستی را مددکارند جلوگیری می نماید .

­ عشق ، عطشی است که وقتی سیراب شد بر دلت می ماند و باعث سوء هاضمه می شود .

­ مردیکه ادعا می کند دیگر اعتقادی به عشق ندارد ، کسی است که دیگر عشق به او اعتمادی ندارد .

­ عشق ، آتش است . اگر نباشد خانه سرد و تاریک است ، اما اگر بیجا افتد خانه و خانمان را می سوزاند .

­ مهد پرورش خرد آغوش عقل نیست بلکه دامان عشق است ، نهال خرد باید در کوزۀ عشق کاشته شود و با آب احساسات آبیاری گردد .

­ تـحمل کردن زيباست ، اگر قرار باشـد روزی به تــــو برسـم . انتـظار لحظه ها آسان است ، اگر قرار باشـد تو را ببينـم . زندگی شيرين است ،  اگر قرار باشـد مزۀ دستان تـو را بچشـم . مشکلات حل می شود ، اگر قرار باشـد روزی کنار تـو باشـم . اشک ها به لبخند تبديل می شود ،  اگر قرار باشـد تـو را حتی يک بار ببوسـم .

­ لذتي که در فراق هست در وصال نيست چون در فراق شوق وصال هست و در وصال بيم فراق !!

­ هرکس عشق را در دیگران جنون می داند ، خود همیشه به چیزی عاشق است .

­ خدا به هیچ عشق ورزید و آن هیچ ، هست شد . پس انسان نام گرفت .
انسانها نگاه عاشقانه ی خدا هستند . از خود ، یعنی عشقی که خدا به آنان ارزانی داشته به هم میدهند . آنها عشق می ورزند پس هستند .

­ اندیشه ها ، رؤیا ها ، آهها و اشکها از ملازمان جدایی ناپذیر عشق می باشند .

­ پیوند عشق حقیقی حتی به مرگ گسیخته نمی شود ، چه برسد به دوری .

­ درتمام لحظات تنهایی ام که گویی پایان نخواهد یافت تنها به تو می اندیشم . به تو که احساس مرا نادیده نخواهی گرفت  و مرا قبل از آنکه در مرداب اندوه غرق شوم نجات خواهی داد . عشق مرا خواهی ستود و در باغ کوچک قلبم ، گل امیدخواهی کاشت .

تنهاچیزی که برایم ارزشمند است تو هستی .

تویی که نمی توانم حتی در خیالم به بی تو بودن حتی برای یک لحظۀ کوتاه فکرکنم .

نمی دانم تاکی باید صبرکنم اما دوباره صبر می کنم چون عادت کرده ام یاد بگیرم غیر از صبر کردن و تسلی یافتن با خاطرات زیبایت چاره ای ندارم .

نیامدنت قلبم را سخت می فشارد . اما به امید آمدنت تا لحظه ی مرگ می مانم .یا تو خواهی آمد یا در آغوش مرگ تا ابد خواهم خوابید .

­ با عشق زمان فراموش می شود و با زمان هم عشق فراموش می شود .

­ عشق تنها مرضی است که بیمار از آن لذت می برد .

­ شب برای چيدن ستاره های قلبت خواهم آمد . بيدار باش من با سبدی پر از بو سه می آيم و آن را قبل از چيدن ستاره های قلبت روی گونه هايت مي كارم تا بدانی ای خوبم دوستت دارم .

­ کاش سهم من از تو دست هايت بود ، تا روی چشم هايم می گذاشتم و فردا را نمی ديدم .

­ برای عشقم می نویسم ، برای تو و چشمان تو . به این دلخوش نمی شوم  که ماه هرشب تا کنار پنجره ام پایین بیاید ، می خواهم دوشادوش ماه  پرواز کنم . هرشب تا سرزمین عاشق ترین دلها بروم و بفهمم که تنهایی اصلاً خوب نیست ، چرا که ماه نمی خواهد تنها بماند و خورشید هم . مگر پاکتر از ماه چیزی هست ؟؟؟

و تنها تر از من و تو..............

اگر اهل سفری پنجره ات را باز بگذار

ماه امشب هم می آید.......